Τρίτη, 26 Ιουλίου 2016

Το φυλακισμένο Νερό





Είμαι ένα μέρος της Ζωής, πάντα αντιπροσώπευα τη κίνηση, τη δημιουργικότητα, αλλά πάνω από όλα την ίδια τη Ζωή. Είμαι το δώρο της μεγάλης Μητέρας σε ένα τόπο, και εκεί που πάω με συντροφεύουν δέντρα αιωνόβια, φύλακες της μαγείας μου και ζώα που χαίρονται το δώρο μου και τέλος άνθρωποι.

Δευτέρα, 18 Ιουλίου 2016

Ο φτωχός ψαράς και η αχάριστη Μαρία





Κάποτε ζούσε στα μέρη μας ένας καλόκαρδος φτωχός ψαράς. Κάθε μέρα ψάρευε με τη βαρκούλα του εκεί στην πανέμορφη λίμνη των Κρεμαστών. Είχε κι ένα γαϊδουράκι, με σαμάρι και καπίστρι από χρωματιστές χάντρες, που έσερνε ένα παλιό μικρό κάρο. Μ’ αυτό γυρνούσε στα διπλανά ευρυτανικά χωριουδάκια και πούλαγε τη λιγοστή ψαριά του για να ζήσει.

Τρίτη, 12 Ιουλίου 2016

Η πέρδικα





Από πάντα θαύμαζα τον πατέρα μου. Ήταν μία ευγενική παρουσία, που μας προστάτευε με στοργή και ηρεμία. Στο σπίτι ακουγόντουσαν περισσότερο οι φωνές της μητέρας μου, αλλά μόνο γιατί ο πατέρας μου, αν και τις περισσότερες φορές είχε δίκαιο, δεν ήθελε ωστόσο να της το επιβάλλει. Αφού εκτονωνόταν η μητέρα μου με τις φωνές, ερχόταν κάποια στιγμή που απλά παραδεχόταν το δίκαιο του πατέρα μου και έτσι αυτό γινόταν.

Δευτέρα, 4 Ιουλίου 2016

Λένε….




Λένε…
Λένε πως για να είσαι σωστός
πρέπει να κάνεις φυσιολογικά πράγματα...


Αυτό που πραγματικά ζητάνε, είναι να ακολουθείς
όσα οι πολλοί ακολουθούν
για ν' αποδείξουν πως ανήκουν στο πλήθος...