Τρίτη, 26 Ιανουαρίου 2016

Η περίπτωση της Χούλια Κάρβες





Ο γιατρός Ιγνάτιο Ρόχας, άκουσε ένα σιγανό χτύπημα στη πόρτα του. Ήταν τόσο ανεπαίσθητο που πίστεψε ότι ήταν ένα τυχαίο χτύπημα του αέρα. Ξανάκουσε το χτύπημα, διπλό αυτή τη φορά…. Σηκώθηκε παραξενεμένος: «Ποιος μπορεί να είναι τέτοια ώρα μέσα στη νύχτα;»

Τρίτη, 19 Ιανουαρίου 2016

Οι μαθητές πιο πολύ παιδεύονται παρά εκπαιδεύονται





Δεν χαίρονται στο μάθημα
Όσοι από εσάς είστε εκπαιδευτικοί δοκιμάστε να κάνετε την εξής έρευνα μέσα στην τάξη σας: Ρωτήστε τους μαθητές σας α) να βαθμολογήσουν τη χαρά που παίρνουν κατά τη διάρκεια του μαθήματος και β) τι τους κάνει να χαίρονται στο μάθημα.

Δνείστερος





Θα μπορούσε να διηγείται ο καταγόμενος από τη Γρανίτσα, τότε Ταγματάρχης Κωνσταντίνου Ιωάννης, από τις επιχειρήσεις στην Ουκρανία το 1919 :

Μπροστά μας ο Δνείστερος, σύνορο Ρωσίας και Βεσσαραβίας. Από τα χιόνια που έλιωναν, πλημμυρισμένος…. Μία πλωτή γέφυρα που φτιάξαν Γάλλοι και Πολωνοί μηχανικοί, κρατούσε ακόμα…. Μπορεί να πνιγόμασταν αν προχωρούσαμε, αν μέναμε θα μας αιχμαλωτίζαν οι Μπολσεβίκοι, έπρεπε να προχωρήσουμε…..

Τρίτη, 5 Ιανουαρίου 2016

Μια φορά και έναν καιρό….





"Μια φορά κι έναν καιρό μέσα στην παρθένα φύση των Αγράφων υπήρχε ένα χαριτωμένο ευρυτανικό χωριουδάκι. Είχε λίγους κατοίκους αλλά ήταν όλοι πολύ ευτυχισμένοι γιατί ήταν μονιασμένοι και αγαπούσε ο ένας τον άλλο. Αυτό το χωριουδάκι είχε και κάμποσα παιδάκια που συνήθισαν να παίζουν στα λιβάδια με τα κατσικάκια και τα αρνάκια, κυνηγούσαν τις πεταλουδίτσες, μάζευαν μέλι, καρπούς και λουλούδια και χαιρόντουσαν με πράγματα απλά και όμορφα!


Το πέρασμα





Ένας παράξενος ταξιδιώτης φάνηκε στη μικρή πόλη. Ήταν στολισμένη η πλατεία με ένα καημένο έλατο που το είχαν κόψει το καημένο. Μα γιατί δεν στολίζαν τα έξι που ήταν ήδη στην άκρη της πλατείας; Η ματιά του πήγε κάτω από το στολισμένο έλατο, ήταν μία κακομοιριασμένη φάτνη, κάτω στο άχυρο ο νεογέννητος Χριστός, δίπλα ο Ιωσήφ, η Μαρία και δύο αρνάκια όλα κι όλα. Μα εδώ δεν ήρθαν οι μάγοι;

Τι μάθατε από μένα;





Σύμφωνα με τους σύγχρονους ειδικούς παιδαγωγούς στην μνήμη των παιδιών από το σχολείο μένουν τα εξής:
• 10 % από αυτά που διαβάζουν
• 20 % από αυτά που ακούνε
• 30 % από αυτά που βλέπουν
• 50% από αυτά που ακούνε και βλέπουν
• 70 % από αυτά που λένε τα ίδια τα παιδιά
• 90 % από αυτά που λένε και κάνουν τα ίδια τα παιδιά.
Δεν θα διαφωνήσω, απλά θα τολμήσω να πω ότι, κατά την προσωπική μου άποψη, αν θέλουμε να πετύχουμε το 100 % τότε θα πρέπει να προσφέρουμε στα παιδιά αυτά που τα ενδιαφέρουν πραγματικά και που τα συγκινούν.

Η ερώτηση που βασανίζει το μυαλό ενός εκπαιδευτικού που αγαπάει την δουλειά του και που θα ήθελε να απευθύνει στους μαθητές του είναι μια: «Τι μάθατε από μένα;». Ενδεχομένως οι απαντήσεις να ήταν τελείως διαφορετικές από αυτές που θα περίμενε.

Ακούστε μια ιστορία βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα και θα καταλάβετε τι εννοώ.