Δευτέρα, 24 Ιουνίου 2013

Ο παπάς, τα παιδιά και τα κεράσια





Μια παλιά εύθυμη ιστορία των χωριών μας που μας είχε διηγηθεί κάποτε η γιαγιά Μαρία...

Τον Ιούνιο στο όμορφο χωριό μας γίνονταν τα μούρα, τα κορόμηλα και τα κεράσια. Όλα σκέτη γλύκα, μυρωμένα από την αγνή ευρυτανική γη μας!

Πέμπτη, 13 Ιουνίου 2013

Η Δασκάλα





Καθώς στεκόταν μπρος στην τάξη της την Ε' δημοτικού, την πρώτη ημέρα του σχολείου η νέα Δασκάλα του σχολείου, η κυρία Τζοβάνα είπε στα παιδιά ένα ψέμα. Όπως οι περισσότερες δασκάλες, κοίταξε τους μαθητές της και είπε ότι τους αγαπούσε όλους το ίδιο. Ότι όλοι τους ήταν καλά παιδιά. Αλλά αυτό δεν ήταν αλήθεια. Ένα παιδί ήταν διαφορετικό και της προξενούσε απέχθεια.

Τρίτη, 11 Ιουνίου 2013

Αντίο φυλακή





Ήταν κάποτε κάποιοι φυλακισμένοι σε μία φυλακή. Ήταν σκοτεινό και τρισάθλιο αυτό το μέρος. Όλοι οι φυλακισμένοι ήταν δυστυχισμένοι, αλλά ήταν για τόσο πολύ καιρό στη φυλακή που είχαν ξεχάσει πως είναι να ζει κάποιος ελεύθερος, έξω στο φως. Είχαν βαθμίδες οι φυλακισμένοι, άλλοι ήταν σε πιο προνομιούχα κελιά, τους λέγανε «πλούσιους» άλλοι σε πιο μικρά και σκοτεινά, που τους λέγανε «φτωχούς». Οι φυλακισμένοι ήταν υποχρεωμένοι να «δουλεύουν» δηλαδή να απασχολούνται σε άχρηστα πράγματα, ώστε να φαίνεται ότι η φυλακή είναι τακτοποιημένη και ότι όλα είναι εντάξει.

Δευτέρα, 3 Ιουνίου 2013

Οι Δύο Δάσκαλοι





(συνέχεια από τον Πρίγκιπα του Σκότους)

Την ώρα που ο Πρίγκιπας του Σκότους σήκωνε το σπαθί του, για να χτυπήσει το στόχο του, ο καλόγερος, το Φωτεινό Μονοπάτι, τον κοίταξε. Το κοίταγμα αυτό ήταν ένα εντελώς διαφορετικό βλέμμα, που δεν σταμάτησε στα μάτια του άλλου αλλά μπήκε μέσα του, σταμάτησε το χρόνο και γέμιζε με φωτεινές εικόνες και σύμβολα τον Πρίγκιπα. Ο Πρίγκιπας, ανίκανος να αντιδράσει σε αυτή την επίσκεψη του Φωτός, τρέκλισε αδύναμα και του έπεσε το σπαθί στο πάτωμα. Δεν μπορούσε καν να κάθεται όρθιος, έτσι έπεσε και αυτός στο πάτωμα.