Δευτέρα, 27 Μαΐου 2013

Ο Πρίγκιπας του Σκότους





Το δεύτερο παιδί του Σιωπηλού Σύννεφου το πήρε ένας κακούργος που κατευθύνθηκε στη Σαγκάη, τη πιο πολυάνθρωπη πολιτεία της Κινέζικης θάλασσας. Ο κακούργος πήγε στη πιο σκοτεινή συμμορία του υποκόσμου, αυτή του Μαύρου Δράκου. Εκεί πούλησε το παιδί σε μία άσχημη μονόφθαλμη γριά. Αυτή το πήρε σε μία τρώγλη όπου ήταν και άλλα παιδιά διαφόρων ηλικιών. Τα μεγάλωνε η γριά και άλλα θα πήγαιναν για πούλημα, άλλα θα γίνονταν ζητιάνοι, άλλοι κλέφτες, άλλοι δολοφόνοι και κακούργοι. Από μικρό το παιδί είχε ένα πολύ σκοτεινό βλέμμα, που πάγωνε τα υπόλοιπα παιδιά, έτσι ονομάσανε το παιδί Πρίγκιπα του σκοταδιού.

Παρασκευή, 24 Μαΐου 2013

Η αλήθεια είναι μια χώρα δίχως μονοπάτι


O Jiddu Krishnamurti γεννήθηκε τo Μάιo τoυ 1895 στo Μαντάναπαλι, κoντά στo Μαντράς. Η μητέρα τoυ πέθανε τo 1905 και o πατέρας τoυ, την επόμενη χρονιά, πήγε μαζί με τoυς τέσσερεις γιους τoυ να ζήσει στo ‘Αντιαρ, όπου ήταν τα κεντρικά γραφεία της Θεoσoφικής Εταιρείας. Λίγο αργότερα ο Krishnamurti  υιοθετήθηκε από την Αnnie Besant, πρόεδρο της Θεοσοφικής που είχε πειστεί ότι τo αγόρι ήταν ο παγκόσμιος διδάσκαλος που περίμεναν οι θεοσοφιστές.

Τρία χρόνια αργότερα τον πήγαν στην Αγγλία για να μορφωθεί, ενώ ίδρυσαν στο όνομά του το Τάγμα τoυ Αστέρoς της Ανατoλής που αριθμούσε χιλιάδες οπαδούς. Το 1929, όμως, ύστερα από 18 χρόνια ο  Krishnamurti το διέλυσε και επέστρεψε όλη την περιουσία του πίσω στους δωρητές της. Η αναγγελία της διάλυσης, εκείνη την ημέρα είναι το πιο κάτω κείμενο …

Δευτέρα, 20 Μαΐου 2013

Το Φωτεινό Μονοπάτι





Τα δύο παιδιά που έφερε στο φως το Σιωπηλό Σύννεφο, είχαν μία ξεχωριστή μοίρα το καθένα. Το πρώτο παιδί το πήρε ένας καλόγερος από τα μοναστήρια του Θιβέτ. Το αγόρι μεγάλωνε στο μοναστήρι, σε αυτό το ασκητικό περιβάλλον, με δασκάλους του τους σοφότερους μοναχούς, αλλά και τη Φύση γύρω του. Έλαβε το όνομα Φωτεινό Μονοπάτι και σιγά-σιγά διαμόρφωνε το χαρακτήρα του. Αφού διάβασε τα βιβλία του μοναστηριού, αφού μίλησε με τους σοφούς μοναχούς, αφού έμαθε όλα τα τυπικά του μοναστηριού, ζήτησε και άλλα από τον ηγούμενο.

Τετάρτη, 15 Μαΐου 2013

Ανεβαίνοντας επίπεδο, ανεβαίνοντας ζωή




Για να μπορούμε να εισέλθουμε στο νέο μαγικό κόσμο που ανοίγεται μπροστά μας, μέρα με τη μέρα, θα πρέπει να βρούμε το κλειδί, που ανοίγει αυτή τη πόρτα. Είναι σίγουρα μεγάλη η πρόκληση να βρίσκεις το τρόπο να είσαι ευτυχισμένος, εκεί που όλα μοιάζουν να χάνονται. Είναι ενδιαφέρον και σοκαριστικό συνάμα, να ανακαλύπτεις ότι σχεδόν όλα όσα έχεις μάθει μέχρι τώρα είναι εντελώς άχρηστα για τη ζωή σου. Εκεί που νιώθεις ξεκρέμαστος, άβουλος και βλάκας είναι μία ενδιαφέρουσα στιγμή στη πραγματικότητα: Εκεί ανεβαίνεις επίπεδο, εκεί ανεβαίνεις ζωή.

Δευτέρα, 6 Μαΐου 2013

Πλησιάζοντας την Αφθονία




Οι καταστάσεις που βιώνουμε όλο και πιο πολύ, μέρα με τη μέρα γίνονται συγχρονιστικές. Λες και προχωράμε, λες και αντιλαμβανόμαστε, λες και συνειδητοποιούμε κάτι όλοι μας μαζί πια, σαν ένας οργανισμός. Τα πράγματα συγκλίνουν προς μία κατεύθυνση πια, και εμείς το καταλαβαίνουμε ότι εκεί είναι η λύση, χωρίς να μας το έχει επιβάλλει κανείς, αλλά συνειδητοποιώντας ότι ο καθένας από εμάς βαδίζει σε ένα μονοπάτι, και εργάζεται για έναν στόχο, όπου όλα αυτά συγκλίνουν. Πως το ξέρουμε; Απλά έτσι είναι…

Η μεγάλη πρόκληση που καλούμαστε τώρα πια να ξεπεράσουμε είναι αυτό που μέχρι χθές μας καταδυνάστευε με τέτοιο τρόπο που όχι μόνο προσπαθούσαμε να προσαρμόσουμε τον εαυτό μας πάνω του, αντί να φύγουμε μακριά του, αλλά επιπρόσθετα θεωρούσαμε φυσική την ύπαρξή του. Αναφερόμαστε στη μέχρι χθες φυλακή μας της καθημερινής προσπάθειάς μας για επιβίωση. Μέσα από ένα οικονομικό σύστημα που μας κάνει φτωχούς, μέσα από ένα κράτος που μας κάνει να νιώθουμε παραβάτες, μέσα από μία δουλειά που καθημερινά μας εξαντλούσε και απαρνιόμασταν τον εαυτό μας.