Τρίτη, 25 Σεπτεμβρίου 2012

Η φαντασία του χρόνου



Μία από τις πιο ακλόνητες αρχές που υπάρχουν στον κόσμο μας είναι η θεμελιώδης και βασική αρχή του χρόνου: Μέχρι τώρα πιστεύουμε ότι κάθε στιγμή υπάρχει μία συνεχής ροή του χρόνου, κατά την οποία συμβαίνουν διάφορα γεγονότα μέσα μας και γύρω μας, εναλλάσσεται η μέρα με τη νύχτα, οι εποχές, αλλά και εμείς οι ίδιοι φθειρόμαστε και γερνάμε. Επίσης ο χρόνος τρέχει μόνο από τη μία κατεύθυνση προς την άλλη, δεν μπορούμε να επιστρέψουμε ούτε στιγμή πίσω, ούτε 10 χρόνια, πολύ περισσότερο να πάμε στην εποχή της αρχαίας Ρώμης ή της αρχαίας Ελλάδας.

Τρίτη, 18 Σεπτεμβρίου 2012

Η απελευθέρωση



Το τέλος της αράχνης που απομυζεί τον πλανήτη και την ανθρωπότητα, σχετίζεται με ένα κοσμοϊστορικό γεγονός που πρόκειται να βιώσουμε: Την απελευθέρωση μας. Όσο προχωράει ο καιρός, με καταιγιστικό ρυθμό αποκαλύπτεται η φυλακή στην οποία είμαστε εγκλωβισμένοι. Το ότι φαίνεται όλο και περισσότερο ο σκοτεινός κόσμος που είμαστε φυλακισμένοι, είναι για αυτό αιτία το ότι ένα άγνωστο για εμάς φως εισχωρεί και αποκαλύπτει και αλλάζει και δημιουργεί και φωτίζει και μετατρέπει τους εαυτούς μας και την ίδια τη Γη.

Παρασκευή, 7 Σεπτεμβρίου 2012

Το τέλος ή μήπως η αρχή;




Ίσως φανερά πια έχουμε φτάσει σε ένα τέλος περιόδου. Ζούμε σε μία μοναδική εποχή, όπου βιώνουμε μία Αποκάλυψη του αληθινού ρόλου που παίζει κάθε θεσμός και κάθε διακριτό μέλος της κοινωνίας μας. Αυτή η Αποκάλυψη όμως έχει να δώσει και ένα σημαντικό φως στο σημαντικότερο ερώτημα που υπάρχει: Ποιοι πραγματικά είμαστε εμείς, πέρα από όλα αυτά που μας έχουν πει και τα έχουμε πιστέψει.

Ένας άλλος κόσμος




Υπήρξε μία κινηματογραφική ταινία με το όνομα The Truman Show, όπου ο Τρούμαν, ζει από τη γέννησή του σε μια εντελώς κατασκευασμένη πόλη, το Sea haven (Σι χέιβεν) πάνω σε ένα τεράστιο πλατό και η οποία κατοικείται από τους ηθοποιούς και το συνεργείο του σόου. Ο ίδιος πρωταγωνιστεί χωρίς να έχει ιδέα, στο δικό του σόου. Η ζωή του καταγράφεται από χιλιάδες κρυμμένες κάμερες και μεταδίδεται 24 ώρες τη μέρα ζωντανά σε ολόκληρο τον κόσμο, επιτρέποντας στον δημιουργό του σόου Κριστόφ να αιχμαλωτίσει την ανθρώπινη συμπεριφορά σε διάφορες καταστάσεις. 

Από τη θεωρία, στην πράξη




Στον «Έμπορο της Βενετίας», ο τοκογλύφος Σάιλοκ δανείζει χρήματα στον Αντώνιο, με τον όρο ότι αν δεν επιστραφούν εγκαίρως θα τον θανάτωνε. Η υπόθεση φτάνει στον ανώτατο Δικαστή όπου από τη μία είναι το συμβόλαιο του Σάιλοκ, και από την άλλη, με την παρέμβαση της Πόρσιας αποκαλύπτεται ότι ο Σάιλοκ σκοπίμως (με νομιμοφανή τρόπο) προσπαθεί να σκοτώσει τον Αντώνιο. Η απόφαση του Δικαστή δικαιώνει την Πόρσια, διότι ένας ανώτερος και σοβαρότερος νόμος υπερισχύει ενός κατώτερου και μη σημαντικού.