Δευτέρα, 31 Δεκεμβρίου 2012

Το κρυφό μονοπάτι



Υπάρχει ένα κρυφό μονοπάτι που μεταμορφώνει μία μίζερη ανούσια ζωή, όπου είμασταν το θύμα της κάθε κατάστασης, σε μία ζωή όπου εμείς είμαστε οι πρωταγωνιστές, μία ζωή γεμάτη θαύματα και μαγεία, όπου αποχωριζόμαστε τους περιορισμούς μας και καταλαβαίνουμε τα πάντα με γνώση, ζούμε με χαρά, και αισθανόμαστε ήρεμοι μία πληρότητα.

Σάββατο, 22 Δεκεμβρίου 2012

Χριστουγεννιάτικη Ιστορία



Χρόνια πριν ζούσε στη Αγγλία ένα πολύ φτωχό ζευγά­ρι, που είχε μονάχα μία αγελάδα. Με πολλές στερήσεις, συντηρούνταν από το γάλα και τα μοσχαράκια της. Κάποτε λοιπόν, την παραμονή των Χριστουγέννων, η αγελάδα όντας και σε εγκυμοσύνη πέθα­νε. Ο άντρας, που είχε μονάχα 3 πένες, που δεν αρκούσαν για να αγοράσει ούτε τρόφιμα για το γεύμα των Χριστουγέννων, πήγε να ζητήσει τη βοήθεια του εφημέριου του χωριού. Αυτός του είπε: «Όταν ο θεός κλείνει μια πόρτα, ανοίγει ένα παράθυρο. Εγώ και η εκκλησία είμαστε φτωχοί για να σε βοηθήσουμε, αλλά καθώς την ημέρα των Χριστουγέννων συμβαίνουν θαύματα, κάτι μπορεί να σου αλλάξει τη ζωή για πάντα. Πήγαινε στο παζάρι και αγόρασε το πρώτο πράγμα που θα σου προσφέρουν.» Παρόλο που δεν ήταν σίγουρος ότι αυτή ή­ταν η καλύτερη λύση, ο άντρας πήγε στο παζάρι. Ένας έμπορος τον είδε να τριγυρίζει εδώ κι εκεί και τον ρώτησε τι έψαχνε.

Τρίτη, 11 Δεκεμβρίου 2012

Η Νέα Εποχή



Τόσο εμείς όσο και όλος ο πλανήτης περνάμε μία ιστορική στιγμή, έχουμε το προνόμιο να ζούμε μία σημαντική εποχή αλλαγής και παρόλο που τα πράγματα φαίνονται χαώδη, θα έχουμε την ευκαιρία να αλληλεπιδράσουμε, να σχεδιάσουμε, να ζήσουμε και να υλοποιήσουμε σε ένα νέο ορίζοντα που ανοίγει: Μία νέα Εποχή.

Τρίτη, 4 Δεκεμβρίου 2012

Γκνόμος



Ταξίδευε ένα χελιδόνι προς το νότο, αφήνοντας πίσω του το χειμώνα και το σκοτάδι. Στο μέσον μιας καταιγίδας, κρύφτηκε σε μία σπηλιά και κούρνιασε ανακουφισμένο σε μία τρυπούλα στη σπηλιά. Εκεί στο σκοτάδι και μέσα στη Γη ήταν ένα άλλο πλασματάκι, ένα γκνόμος.

Η απολογία ενός «τρελού»



Κάποτε κλήθηκε ο Ιπποκράτης στα Άβδηρα να εξετάσει για τρέλα τον Δημόκριτο, διότι υπήρχαν παράπονα για αυτόν ότι δεν φέρεται φυσιολογικά, και ότι γελάει με παράξενο τρόπο, κάθε φορά που αντίκρυζε ανθρώπους. Ακολουθεί μέρος της «εξέτασης».

Ιπποκράτης: Λέγε στο όνομα των Θεών, μήπως λοιπόν όλος ο κόσμος νοσεί χωρίς να το αντιλαμβάνεται και δε μπορεί να ζητήσει από πουθενά βοήθεια για θεραπεία, γιατί τι θα υπήρχε πέρα από αυτόν;

Δευτέρα, 26 Νοεμβρίου 2012

Ξεπερνώντας το φόβο



Υπάρχει μία κατάσταση, η οποία από μόνη της μας περιορίζει, ώστε να συμπεριφερόμαστε με την μικρότερη ποιότητα και δυναμική που μπορεί να έχουμε. Αυτή είναι ο φόβος, οποίος  δεν μας δίνει φτερά στα πόδια, αλλά αντίθετα κλείνει μία ανώτερη πόρτα αντίληψης και συνειδητότητας.


Ο Παραγωγός του πλούτου



Καθώς αποχαιρετάμε μία κατάσταση, αποκτάμε μεγαλύτερη αποφασιστικότητα και θάρρος για να την ξεπεράσουμε, διαπιστώνοντας τις τεράστιες αδυναμίες που έχει. Ας δούμε την παραγωγή του πλούτου μέσα στο οικονομικό σύστημα που δύει.

Γνωρίζουμε όλοι ότι σε έναν οικονομικό κύκλο προϊόντων και υπηρεσιών, ο καθένας ταυτόχρονα παράγει κάτι, αλλά και καταναλώνει ταυτόχρονα. Η θέση μας δηλαδή σε αυτόν τον κύκλο είναι να είμαστε ταυτόχρονα και παραγωγοί και καταναλωτές. Έχοντας μία εξειδίκευση ο καθένας μας, έχει μία υψηλή απόδοση σε αυτό που προσφέρει. Για παράδειγμα ο δάσκαλος που κάνει μάθημα στα παιδιά, ο χασάπης που κόβει κρέας, ο γεωργός που καλλιεργεί χωράφια. Κάθε ένας από αυτούς είναι εξειδικευμένος με τον ρόλο του, ώστε στην κοινωνία μας να κυριαρχεί η ποιότητα. Μέχρι τώρα πιστεύαμε ότι το χρήμα κυκλοφορεί σε αυτό τον κύκλο παίζοντας απλά το ρόλο του μέσου συναλλαγής.

Δευτέρα, 29 Οκτωβρίου 2012

Το σημάδι της χελώνας



(Διασκευή ενός κινέζικου παραμυθιού)

Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένας σκληρόκαρδος έμπορος στην Κίνα. Αυτός είχε φτιάξει μία περιουσία βασιζόμενος στην στυγνή εκμετάλλευση των άλλων και την απόλυτη τσιγγουνιά. Όλοι στο χωριό τον σεβόντουσαν γιατί τον φοβόντουσαν και είχαν την ανάγκη του. Είχε έναν γιο ο έμπορος που λεγόταν Φένγκ. Ο Φενγκ ήταν διαφορετικός από τα άλλα παιδιά, ήταν μοναχικός, άδολος, δεν επιθυμούσε να κυριαρχεί στα άλλα παιδιά.


Τρίτη, 25 Σεπτεμβρίου 2012

Η φαντασία του χρόνου



Μία από τις πιο ακλόνητες αρχές που υπάρχουν στον κόσμο μας είναι η θεμελιώδης και βασική αρχή του χρόνου: Μέχρι τώρα πιστεύουμε ότι κάθε στιγμή υπάρχει μία συνεχής ροή του χρόνου, κατά την οποία συμβαίνουν διάφορα γεγονότα μέσα μας και γύρω μας, εναλλάσσεται η μέρα με τη νύχτα, οι εποχές, αλλά και εμείς οι ίδιοι φθειρόμαστε και γερνάμε. Επίσης ο χρόνος τρέχει μόνο από τη μία κατεύθυνση προς την άλλη, δεν μπορούμε να επιστρέψουμε ούτε στιγμή πίσω, ούτε 10 χρόνια, πολύ περισσότερο να πάμε στην εποχή της αρχαίας Ρώμης ή της αρχαίας Ελλάδας.

Τρίτη, 18 Σεπτεμβρίου 2012

Η απελευθέρωση



Το τέλος της αράχνης που απομυζεί τον πλανήτη και την ανθρωπότητα, σχετίζεται με ένα κοσμοϊστορικό γεγονός που πρόκειται να βιώσουμε: Την απελευθέρωση μας. Όσο προχωράει ο καιρός, με καταιγιστικό ρυθμό αποκαλύπτεται η φυλακή στην οποία είμαστε εγκλωβισμένοι. Το ότι φαίνεται όλο και περισσότερο ο σκοτεινός κόσμος που είμαστε φυλακισμένοι, είναι για αυτό αιτία το ότι ένα άγνωστο για εμάς φως εισχωρεί και αποκαλύπτει και αλλάζει και δημιουργεί και φωτίζει και μετατρέπει τους εαυτούς μας και την ίδια τη Γη.

Παρασκευή, 7 Σεπτεμβρίου 2012

Το τέλος ή μήπως η αρχή;




Ίσως φανερά πια έχουμε φτάσει σε ένα τέλος περιόδου. Ζούμε σε μία μοναδική εποχή, όπου βιώνουμε μία Αποκάλυψη του αληθινού ρόλου που παίζει κάθε θεσμός και κάθε διακριτό μέλος της κοινωνίας μας. Αυτή η Αποκάλυψη όμως έχει να δώσει και ένα σημαντικό φως στο σημαντικότερο ερώτημα που υπάρχει: Ποιοι πραγματικά είμαστε εμείς, πέρα από όλα αυτά που μας έχουν πει και τα έχουμε πιστέψει.

Ένας άλλος κόσμος




Υπήρξε μία κινηματογραφική ταινία με το όνομα The Truman Show, όπου ο Τρούμαν, ζει από τη γέννησή του σε μια εντελώς κατασκευασμένη πόλη, το Sea haven (Σι χέιβεν) πάνω σε ένα τεράστιο πλατό και η οποία κατοικείται από τους ηθοποιούς και το συνεργείο του σόου. Ο ίδιος πρωταγωνιστεί χωρίς να έχει ιδέα, στο δικό του σόου. Η ζωή του καταγράφεται από χιλιάδες κρυμμένες κάμερες και μεταδίδεται 24 ώρες τη μέρα ζωντανά σε ολόκληρο τον κόσμο, επιτρέποντας στον δημιουργό του σόου Κριστόφ να αιχμαλωτίσει την ανθρώπινη συμπεριφορά σε διάφορες καταστάσεις. 

Από τη θεωρία, στην πράξη




Στον «Έμπορο της Βενετίας», ο τοκογλύφος Σάιλοκ δανείζει χρήματα στον Αντώνιο, με τον όρο ότι αν δεν επιστραφούν εγκαίρως θα τον θανάτωνε. Η υπόθεση φτάνει στον ανώτατο Δικαστή όπου από τη μία είναι το συμβόλαιο του Σάιλοκ, και από την άλλη, με την παρέμβαση της Πόρσιας αποκαλύπτεται ότι ο Σάιλοκ σκοπίμως (με νομιμοφανή τρόπο) προσπαθεί να σκοτώσει τον Αντώνιο. Η απόφαση του Δικαστή δικαιώνει την Πόρσια, διότι ένας ανώτερος και σοβαρότερος νόμος υπερισχύει ενός κατώτερου και μη σημαντικού.

Τρίτη, 17 Ιουλίου 2012

Το σοφό σπουργίτι



(διασκευή ενός παραμυθιού)


Mια μέρα ο Χότζας, (ένας δάσκαλος του ιερού νόμου για τους μουσουλμάνους) τσάκωσε με τις ξόβεργες που είχε βάλει στο φράχτη του ένα καλοθρεμμένο σπουργίτι και σκεφτόταν πώς θα το μαγειρέψει για να το φάει.

Όμως το σπουργίτι, τον κοίταξε στα μάτια, του μίλησε με ανθρώπινη φωνή και του είπε: «Ούτε καν να το σκεφτείς να με φας»! Ο Χότζας τα 'χασε που ένα σπουργίτι μπορούσε να μιλάει και το είπε. «Δεν είμαι απλό σπουργίτι», του είπε τότε εκείνο, «είμαι Δάσκαλος, Χότζας δηλαδή, ανάμεσα στα πουλιά κι αν με αφήσεις ελεύθερο θα σου δώσω τρεις πολύτιμες συμβουλές».

Οι εντυπώσεις



Προκειμένου να έχουμε τον εαυτό μας σε καλή κατάσταση, είναι σίγουρα απαραίτητο να φροντίζουμε το φυσικό μας σώμα. Να κοιμόμαστε, να τρεφόμαστε σωστά. Η τροφή να είναι επαρκής, αλλά και φυσική. Είναι πολύ σημαντική η ποιότητα της τροφής μας, το να αποφεύγουμε τροφές επιβαρυμένες χημικά. Έχουμε όμως και ένα συναισθηματικό μέρος του εαυτού μας, το οποίο μας χαρακτηρίζει εσωτερικά. Τροφή σε αυτό είναι οι εντυπώσεις μας.

Το παράλογο του τόκου



Θεωρούμε τον τόκο κάτι δεδομένο στο τραπεζικό μας σύστημα. Ωστόσο στη Βίβλο, καθώς και στον μουσουλμανικό κόσμο, ο τόκος είναι μία απορριπτέα πράξη. Ας δούμε με τι σχετίζεται ο τοκισμός, και πως επηρεάζει τον καθέναν από εμάς, διότι είναι ένα πολύ νευραλγικό σημείο χειραγώγησης μας. Ας αναφέρουμε ένα παράδειγμα:

Δευτέρα, 16 Ιουλίου 2012

Ένα σχέδιο αφθονίας




Υπάρχουν φήμες για την ύπαρξη ενός μυστικού σχεδίου των ΗΠΑ, αποκατάστασης της οικονομικής κατάστασης των απλών ανθρώπων. Το σχέδιο αυτό ονομάζεται NESARA προερχόμενο από τις λέξεις  “National Economic Security and Reformation Act”  (Πράξη Εθνικής Οικονομικής Ασφάλειας και Αποκατάστασης). Αν και επίσημα η Αμερικανική Κυβέρνηση, διαψεύδει την ύπαρξη αυτού του σχεδίου, υπάρχει ένα πλήθος αναφορών του στο διαδίκτυο, που αν και δεν μπορούν από μόνες τους να αποδείξουν την ύπαρξή του, αποτελούν ωστόσο παράδειγμα του τι θα χρειαζόμασταν σαν μία κεντρική πράξη της εκτελεστικής εξουσίας των ΗΠΑ, που θα μπορούσε να μας ελευθερώσει από τα δεινά μας.

Σάιλοκ



(Βασισμένο στον Έμπορο της Βενετίας του Σαίξπηρ)

Ο έμπορος Αντόνιος θέλει να βοηθήσει έναν φίλο του, για ένα ζήτημα ζωής και θανάτου για αυτόν. Του χρειάζεται ένα ποσό 3.000 δουκάτων, για 3 μήνες. Καθώς όλα τα πλοία του Αντόνιου είναι στην Ανατολή, προκειμένου να αγοράσουν εμπορεύματα, δεν έχει στην κατοχή του αυτό το ποσό. Τα πλοία του αναμένεται να έρθουν σε έναν μήνα. Ο Αντόνιος όμως είναι διατεθειμένος να κάνει τα πάντα, προκειμένου να βοηθήσει τον φίλο του, που τα θέλει άμεσα. Έτσι δεν διστάζει να ζητήσει δάνειο από τον Εβραίο τοκογλύφο Σάιλοκ. Ο Σάιλοκ είναι εχθρός και ανταγωνιστής του Αντόνιου, δεν το φανερώνει όμως και του υποκρίνεται τον φίλο. Σε αυτό το δάνειο βρίσκει την ευκαιρία που γύρευε προκειμένου να καταστρέψει τον ανταγωνιστή του.

Παρασκευή, 25 Μαΐου 2012

Άνοιξη






Πήρα το φιλί σου μία Άνοιξη,


και ξεκίνησα να δημιουργώ τον κόσμο,


ταξιδεύοντας στο όνειρο.

Η απάτη του "νόμου"



Η κρυφή ελίτ, που τώρα πια έφτασε στο τέλος της και καταρρέει, χρησιμοποιούσε κάποιους μηχανισμούς για να μας ελέγχει. Παράλληλα με την υπέροχη ελευθερία που θα βιώνουμε στο εξής, είναι χρήσιμο και ενδιαφέρον παράλληλα, να δούμε πως ακριβώς μπορούσε μέχρι τώρα να μας σκλαβώνει, ώστε να είμαστε έτοιμοι και προετοιμασμένοι στο πως θέλουμε στο εξής να σχεδιάζουμε τον κόσμο μας. Η τραγική ειρωνία είναι το πώς η ελιτ μπορούσε να παραμορφώνει όλα τα πράγματα, που ενώ κανονικά θα έπρεπε να μας εξυπηρετούν, φτάναμε στο σημείο να μας καταδυναστεύουν.

Η Γαλέρα


Είναι ένα κάτεργο, μία γαλέρα που ταξιδεύει. Όλοι ζούνε κλειδωμένοι στο κάτω μέρος του καταστρώματος. Όλοι είναι σκλάβοι, οι περισσότεροι είναι αλυσοδεμένοι στα κουπιά. Υπάρχουν τρεις σειρές από κουπιά. Η πάνω, η μεσαία και η κάτω. Οι σκλάβοι δεν βγαίνουν ποτέ από τις θέσεις τους, λιώνουν κυριολεκτικά στο κάτεργο που βρίσκονται. Εκεί τους ταίζουν, εκεί κοιμούνται και εκεί κάνουν τις φυσικές τους ανάγκες. Καλύτερη θέση έχουν αυτοί που βρίσκονται στην πάνω σειρά. Έχουν λίγο περισσότερο αέρα, δεν έχουν άλλους από πάνω τους. Αλλά όλοι είναι σκλάβοι.


Παρασκευή, 13 Απριλίου 2012

Το τέλος των φόβων μας


Είναι ένα παιδάκι, που στα πλαίσια μιας θεραπευτικής αγωγής για καρκίνο, έχει χάσει τα μαλιά του. Έρχεται η γιατρός λοιπόν και χαχανίζοντας του προβάρει μία περούκα. Το παιδάκι την κοιτάει με απόγνωση, φόβο, απορία, αλλά και ειλικρίνεια.

Τρίτη, 10 Απριλίου 2012

Πλησιάζοντας



Κάποιοι αντιλαμβάνονται την αδυναμία τους να αλλάξουν τον κόσμο γύρω τους.
Είναι βέβαιο ότι αν καθόμαστε με σταυρωμένα τα χέρια, ο κόσμος μαγικά δεν αλλάζει. Πρέπει να προχωράμε, προσπαθώντας όσο καλύτερα μπορούμε. Προσπαθώντας, ακόμα και αν μας φαίνεται ότι μένουμε στάσιμοι, στην πραγματικότητα, αλλάζουμε και προχωράμε. Μπορεί να βλέπουμε αδυναμία σε εμάς, αλλά δεν σημαίνει ότι πρέπει να τα παρατήσουμε. Ενδεχομένως να πρέπει να αλλάξουμε μέθοδο, να πρέπει να αλλάξουμε τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τα γεγονότα, καθώς και να αρχίζουμε να αλλάζουμε τα όνειρά μας, που είναι η γενεσιουργός αιτία για πολλά πράγματα που μας συμβαίνουν.
«Σαν ανθρώπινα όντα, το μεγαλείο μας δεν έγκειται τόσο στην ικανότητα μας να ξαναφτιάξουμε τον κόσμο, αλλά στην ικανότητα μας να ξαναφτιάξουμε τους εαυτούς μας.» Μαχάτμα Γκάντι

Τρίτη, 3 Απριλίου 2012

Είμαι εγώ, είμαστε εμείς



Αρκετές φορές βρισκόμαστε εντός μίας ομάδας, όπου έχουμε κάποια κοινά χαρακτηριστικά με τους γύρω μας. Είμαστε εμείς οι λευκοί, εμείς οι αστοί, εμείς οι Καρπενησιώτες, εμείς οι συνάδελφοι, μπορεί να είμαστε και εμείς που προσπαθούμε μαζί να ξεπεράσουμε ένα πρόβλημα.

Τα προβλήματα δεν έρχονται απλώς για να έρχονται, τα προβλήματα ερχόμενα φέρνουν μαζί τους και μία ευκαιρία για να κερδίσουμε κάτι, να ξεπεράσουμε μία κατάσταση, η οποία ίσως είναι μία πρόκληση για εμάς, και η οποία έχει έρθει γιατί είμαστε έτοιμοι και αρκετά δυνατοί για να την ξεπεράσουμε.

Πέμπτη, 29 Μαρτίου 2012

Η ομιλία του Αγνώστου


Στις 4 Ιουλίου του 1776, στην Φιλαδέλφεια της Αμερικής συνεδρίασαν οι 56 Αμερικανοί αντιπρόσωποι, που προετοίμασαν την Διακήρυξης της Ανεξαρτησίας της Αμερικής. Αφού έγιναν οι συζητήσεις για ημέρες, ετοιμάστηκε το έγγραφο. Κανείς όμως δεν προχωρούσε στην υπογραφή του. Γνώριζαν όλοι, ότι υπογράφοντας το, θα ήταν ένοχοι εσχάτης προδοσίας κατά του Βρετανικού Στέμματος. Η ποινή ήταν απαγχονισμός μέχρι αναισθησίας και στη συνέχεια κατάτμηση του σώματος σε τέσσερα κομμάτια, τα οποία θα επιδεικνύονταν δημόσια για παραδειγματισμό.
Εκεί που όλοι ήταν άβουλοι και παγωμένοι, εμφανίστηκε ένας άγνωστος άντρας που έκανε μια καταλυτική ομιλία. Ένας ψηλός, αδύνατος άνδρας, με μαύρο πανωφόρι, και φλογερά μαύρα μάτια. Εξαφανίστηκε αμέσως μετά, και κανείς από τους παρευρισκόμενους δεν τον γνώριζε. Σώθηκε όμως η ομιλία του, που έμεινε στην ιστορία ως η ομιλία του Αγνώστου. Ακολουθεί μέρος της:

Παρασκευή, 23 Μαρτίου 2012

Η επιστροφή του Κυρίου




Ήταν κάποτε σε ένα πλούσιο μέρος ένας Κύριος, ένας μεγάλος Άρχοντας, που διαφέντευε ένα τεράστιο σπίτι με κήπους, κτήματα που απέδιδαν τεράστιες σοδειές, ζώα, αλλά και δάση που μπορούσε να κυνηγάει κανείς. Ένας ονειρεμένος τόπος που στον καθέναν θα άρεσε να ζει.
Ο Κύριος όμως ήθελε κάτι παραπάνω από τη ζωή του για να είναι ευτυχισμένος. Ήθελε να μην περιορίζεται στην ασφαλή, άνετη μα και βαρετή ζωή του. Ήθελε να πετάξει σαν πουλί, και να γνωρίσει όλο τον κόσμο, να δει τα όρια του κόσμου, μα και τα δικά του τα προσωπικά όρια. Ήξερε ότι η σοφία κρύβεται στην εμπειρία, και κάτι μέσα του τον τραβούσε σαν ένας μαγικός μαγνήτης προς το άγνωστο.

Ένα Όραμα Δημοκρατίας



Μας απασχολούνε θέματα όπως το πως θα τα βγάλουμε πέρα, πως θα πληρώσουμε τα χαράτσια, τους φόρους, πως μας μπλέξανε έτσι οι πολιτικοί μας, τι μέρα θα ξημερώσει αύριο για εμάς και για τα παιδιά μας.
Αναλωνόμαστε στη φοβία και το θυμό της ανημπόριας μας, τόσο, που δεχόμαστε πολύ ευχάριστα, λίγο γέλιο, ένα ποτήρι κρασί, λίγη διασκέδαση έστω κι αυτή της τηλεόρασης που στηρίζεται στο κουτσομπολιό και στη χαζομάρα.
Ας προσπαθήσουμε, για μια στιγμή έστω, να δούμε τα πράγματα, σαν ένας ισχυρός άνθρωπος με θέληση και λογική. Σαν ένας άνθρωπος που βάζει μπροστά το δημόσιο συμφέρον από τον εαυτούλη του.

Το πολύτιμο δαχτυλίδι



(Μια διασκευασμένη ιστορία του Χόρχε Μπουκάϊ)


«Ήρθα δάσκαλε, γιατί νιώθω τόσο ασήμαντος που δεν έχω όρεξη να κάνω τίποτα. Μου λένε ότι δεν αξίζω τίποτα, ότι δεν κάνω τίποτα σωστά, ότι είμαι αδέξιος και χαζός. Νιώθω πολύ άσχημα για αυτό, αισθάνομαι ότι η ζωή μου δεν έχει κανένα νόημα, ότι δεν θέλω καν να ζω. Πώς μπορώ να βελτιωθώ; Τι μπορώ να κάνω για να με εκτιμήσουν περισσότερο;»

Ο κόσμος που αλλάζει



Ζούμε σε αυτές τις κρίσιμες στιγμές βιώνοντας μία εποχή που αλλάζει.

Οι περισσότεροι θα σας πουν ότι καταστρεφόμαστε.

Εμείς πιστεύουμε ότι απλά αλλάζουμε.

Ότι απλά φεύγουν ένα-ένα τα πέπλα που μας κρατούσαν στο σκοτάδι, και μισοκλείνουμε τα μάτια τυφλωμένοι από ένα φως, που δεν πιστεύαμε ότι υπήρχε.