Τρίτη, 13 Δεκεμβρίου 2011

Η γέννηση μιας ανθρώπινης οικονομίας


Ζούμε μία ιδιαίτερα ρευστή περίοδο, στην οποία πολύ γρήγορα αλλάζουν τα πράγματα, και που οδηγούν σε μία εκ των βάθρων αλλαγή. Ζούμε όλοι μας την αποκάλυψη των αδυναμιών του χθες, και την ανακάλυψη των δυνατοτήτων του σήμερα. Ένα στρατηγικό σημείο αναφοράς και προσοχής είναι η μετατροπή του οικονομικού μας συστήματος.
Το μυστικό της αφθονίας
Πίσω από κάθε γεγονός κρύβεται η δυνατότητα αποκάλυψης μιας κατάστασης, και επαναπροσδιορισμού της πορείας που ακολουθούμε, σε τέτοιο βαθμό που το ίδιο το γεγονός να είναι απλά η αφορμή, ένα δευτερεύον πράγμα, μπροστά σε αυτό που μάθαμε, βιώσαμε και τελικά κερδίσαμε. Το γεγονός είναι απλά το εισητήριο, ενώ η γνώση και η μετατροπή του εαυτού μας είναι το ταξίδι.

Κυριακή, 25 Σεπτεμβρίου 2011

Το πείραμα του Wörgl – Μια ιστορία σαν παραμύθι

Μια μεγάλη απόφαση

Το Wörgl (Βεργκλ) ήταν μια μικρή πόλη 4.500 κατοίκων στην Αυστρία όπου διεξήχθη ένα καινοτόμο οικονομικό πείραμα το 1932. Ήδη η Ευρώπη είχε χτυπηθεί από το κραχ του 1929, και το 1931 που εκλέχτηκε Δήμαρχος ο Michael Untergüggenberger (Μίκαελ Ούντεργκέγκενμπέργκερ) ήδη είχε έλθει η ύφεση με 30% ανεργία, και 10% άπορους. Ο νέος Δήμαρχος προερχόταν από φτωχή αγροτική οικογένεια, ο ίδιος κατόρθωσε να μορφωθεί μόνος του και να γίνει μηχανικός στους σιδηροδρόμους. Αν και ο ίδιος δεν ήταν μαρξιστής,  είχε συνδικαλιστική δράση και υποστήριζε τα συμφέροντα των εργαζομένων ενάντια των πλουσίων επενδυτών του σιδηροδρόμου, πράγμα που το πλήρωσε με την μη προσωπική του άνοδο στην ανώτερη ιεραρχία των σιδηροδρομικών υπαλλήλων. Ήταν ένας άνθρωπος ανοιχτόμυαλος, πρακτικός, εργατικός, δραστήριος που κέρδισε την καρδιά των συμπολιτών του, οι οποίοι τον εμπιστεύτηκαν στη θέση του Δημάρχου, γνωρίζοντας ότι δεν θα τους προδώσει.

Παρασκευή, 17 Ιουνίου 2011

Παραμύθι για μεγάλα παιδιά


Μια φορά και έναν καιρό υπήρχε ένα πολύ απόμερο μέρος στην Ευρυτανία, Άπατο το όνομά του. Ήταν ψηλά σε ένα βουνό, και τριγύρω του ήταν βράχια και γκρεμοί, τόσο απόκρημνα, που με μεγάλο φόβο και κόπο θα έφτανες εκεί. Δεν μπορούσαν να περάσουν μουλάρια, και έτσι δεν υπήρχε καθόλου εμπόριο μεταξύ των πολλών ανθρώπων και του Άπατου.
Εκεί ζούσαν δύο μόνο οικογένειες: Αυτή του Καραγκιόζη και αυτή του Χατζηαβάτη. Υπήρχε πολύ ησυχία και γαλήνη σε εκείνο το φτωχό μέρος. Μια μέρα όμως, ένας παράξενος ξένος έκανε την εμφάνισή του εκεί. Το όνομά του ήταν Τραπεζίτης, χοντρός, με γραβάτα, γιλέκο, σακάκι και παπούτσια. Στο γιλέκο του κρεμασμένο με μία χρυσή αλυσίδα ήταν ένα ρολόι. Κάθησε λοιπόν ο Τραπεζίτης στο αυλή του Καραγκιόζη, και σύντομα όλος ο πληθυσμός του Άπατου, οι δύο οικογένειες με τα παιδιά τους (κάθε οικογένεια είχε από μία ντουζίνα παιδιά) ήρθαν με περιέργεια να τον δούνε.