Τρίτη, 14 Νοεμβρίου 2017

Η Βιωματική Μάθηση







1. Θέλουμε ένα σχολείο χαρούμενο και ενδιαφέρον που να μην επικεντρώνεται στη καταναγκαστική συσσώρευση πλήθους στείρας γνώσης. Θέλουμε ένα σχολείο που να συμβάλλει στη δημιουργία ακέραιων χαρακτήρων, με αυτοπεποίθηση και το σπόρο της ελευθερίας στη καρδιά τους. 


2. Η βιωματική μάθηση είναι ο κρυφός λόγος ύπαρξης μας, και φυσικός τρόπος διδασκαλίας σε όλη τη ζωή μας, άλλοτε σαν παιχνίδι, άλλοτε σαν πρόκληση, άλλοτε σαν εξερεύνηση, άλλοτε σαν λάθος, άλλοτε σαν ταξίδι, άλλοτε σαν εναλλαγή ρόλου, πάντα σαν εμπειρία. Εμπεριέχει το ενδιαφέρον, τη χαρά, την έξαψη, την αποκάλυψη, τη φιλία, τη συντροφικότητα, τη προσπάθεια, τον τρόπο να ενεργεί κανείς, τη πραγμάτωση, την ευτυχία.
 

3. Η βιωματική μάθηση έχει διαδρομές και εμπειρίες. Ο κάθε ένας ακολουθεί το δικό του, προσωπικό μονοπάτι. Στη πορεία του διασταυρώνεται με άλλους συνοδοιπόρους που μπορεί να του φανούν χρήσιμοι, μπορεί και όχι. Όλοι οι συνοδοιπόροι είναι δάσκαλοι, όλοι είναι μαθητές. Ο πραγματικός κοινός κρυμμένος δάσκαλος ωστόσο, είναι η ίδια η Φύση και ο Θεός.

Δευτέρα, 2 Οκτωβρίου 2017

Η κοιλάδα της λήθης






Μια φορά και ένα καιρό, ήταν ένας νεαρός οδοιπόρος… Ανεβαίνοντας το μονοπάτι στο δάσος της επιβίωσης, ένα στριφογυριστό και κάποιες φορές επικίνδυνο μονοπάτι, έφτασε σε ένα σταυροδρόμι….

Τρίτη, 19 Σεπτεμβρίου 2017

Η επιστήμη των θαυμάτων




Μετάφραση και διασκευή από μια ιστορία της Anna Zubkova

1. Στο τσίρκο του κ. Λούρι

Ο διευθυντής του τσίρκου γύριζε χαλαρά κατά μήκος της πόλης. Πριν από την πρώτη παράσταση, παρέμειναν δύο ημέρες. Θαύμαζε τις πολύχρωμες αφίσες του νέου προγράμματος του τσίρκου του, το οποίο κοσμούσε στρογγυλές πινακίδες: "Το τσίρκο του κ. Λούρι! Ακροβάτες και αναβάτες! Θηριοδαμαστές με τίγρεις και λιοντάρια! Ζογκλέρ και κλόουν!

Πέμπτη, 17 Αυγούστου 2017

Το σκιόφυλλο



Μια φορά και ένα καιρό, ήταν ένα φύλλο… Άνηκε σε έναν σεβάσμιο πλάτανο, που είχε φυτρώσει στις πηγές των υδάτων, που όλα μαζί μαζεύονταν και κάνανε τον ποταμό, και ο ποταμός έκανε την εύφορη κοιλάδα, και πλήθος από χωριουδάκια ήταν σε κάθε στροφή του, και μυρμηγκιές ανθρώπων, ξωμάχων ζούσαν στην εύφορη κοιλάδα…

Παρασκευή, 6 Ιανουαρίου 2017

Ο δρόμος πέρα από τα βουνά





Το φτωχό παιδί ζούσε σε μία αγροτική οικογένεια σε έναν λασπωμένο κάμπο. Με το χάραμα ξύπνημα, δουλειά με τα ζώα, δουλειά στα χωράφια, δουλειά στα δέντρα. Και το ψωμί λιγοστό, ίσα-ίσα για να βγάλουν το χειμώνα. Δεν είναι ότι δεν συμπαθούσε τη Φύση, ήταν ότι ήταν συνεχώς δυστυχισμένο και κάτι ώρες – ώρες το έπνιγε το παράπονο: «Μα γιατί πρέπει να κάνω αυτό που κάνω κάθε μέρα, που δεν μου αρέσει, γιατί να είναι έτσι η ζωή μου;»

Σάββατο, 10 Σεπτεμβρίου 2016

18 χρόνια





Είναι πάμπολλοι οι άνθρωποι που λένε (συνήθως μετά από ένα παράπονό τους) ότι δεν υπάρχει Παιδεία. Χμ… ίσως. Επίσης αυτοί οι πάμπολλοι όταν εννοούν Παιδεία, το εννοεί ο καθένας τους με έναν εντελώς ιδιαίτερο και προσωπικό τους τρόπο, ώστε η Παιδεία να είναι ένα αντικείμενο με πάμπολλες όψεις! Με αυτό θα συμφωνήσουμε !!!   - Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή…….

Τρίτη, 23 Αυγούστου 2016

Ο Μάγος και η Ειρήνη





Μια φορά κι έναν καιρό, οι άνθρωποι που αγαπούσαν την ειρήνη πάνω στη γη, ζήτησαν από ένα μάγο με εξαιρετικές ικανότητες να σταματήσει όλους τους πολέμους και τις αιματοχυσίες μεταξύ των ανθρώπων.

Τρίτη, 2 Αυγούστου 2016

Ο τρίτος δρόμος των «αμαρτωλών» καπνιστών





Θέλω να γράψω μερικά πράγματα για τους φίλους καπνιστές που είναι άλλωστε και η πλειοψηφία της παρέας.  Υπάρχει άραγε τρόπος για όποιον βέβαια το επιθυμεί, να ξεφύγει από αυτή τη χρόνια τοξική σχέση και να παραμείνει σώας τα φρένας??


Τρίτη, 26 Ιουλίου 2016

Το φυλακισμένο Νερό





Είμαι ένα μέρος της Ζωής, πάντα αντιπροσώπευα τη κίνηση, τη δημιουργικότητα, αλλά πάνω από όλα την ίδια τη Ζωή. Είμαι το δώρο της μεγάλης Μητέρας σε ένα τόπο, και εκεί που πάω με συντροφεύουν δέντρα αιωνόβια, φύλακες της μαγείας μου και ζώα που χαίρονται το δώρο μου και τέλος άνθρωποι.

Δευτέρα, 18 Ιουλίου 2016

Ο φτωχός ψαράς και η αχάριστη Μαρία





Κάποτε ζούσε στα μέρη μας ένας καλόκαρδος φτωχός ψαράς. Κάθε μέρα ψάρευε με τη βαρκούλα του εκεί στην πανέμορφη λίμνη των Κρεμαστών. Είχε κι ένα γαϊδουράκι, με σαμάρι και καπίστρι από χρωματιστές χάντρες, που έσερνε ένα παλιό μικρό κάρο. Μ’ αυτό γυρνούσε στα διπλανά ευρυτανικά χωριουδάκια και πούλαγε τη λιγοστή ψαριά του για να ζήσει.

Τρίτη, 12 Ιουλίου 2016

Η πέρδικα





Από πάντα θαύμαζα τον πατέρα μου. Ήταν μία ευγενική παρουσία, που μας προστάτευε με στοργή και ηρεμία. Στο σπίτι ακουγόντουσαν περισσότερο οι φωνές της μητέρας μου, αλλά μόνο γιατί ο πατέρας μου, αν και τις περισσότερες φορές είχε δίκαιο, δεν ήθελε ωστόσο να της το επιβάλλει. Αφού εκτονωνόταν η μητέρα μου με τις φωνές, ερχόταν κάποια στιγμή που απλά παραδεχόταν το δίκαιο του πατέρα μου και έτσι αυτό γινόταν.

Δευτέρα, 4 Ιουλίου 2016

Λένε….




Λένε…
Λένε πως για να είσαι σωστός
πρέπει να κάνεις φυσιολογικά πράγματα...


Αυτό που πραγματικά ζητάνε, είναι να ακολουθείς
όσα οι πολλοί ακολουθούν
για ν' αποδείξουν πως ανήκουν στο πλήθος...

Τρίτη, 28 Ιουνίου 2016

Οι κρήνες





Η απόλυτη σύνδεση του ανθρώπου με το νερό, το πρωταρχικό αυτό στοιχείο της ζωής, διαπιστώνεται σε όλες τις φάσεις της ανθρώπινης εξέλιξης και σε όλες τις εκδηλώσεις της ανθρώπινης ζωής. Στη μυθολογία γεννήτωρ των πάντων αναφέρεται ο Ωκεανός και δεσπόζουν τα μυθικά πρόσωπα του Πόντου, του Νηρέα, του Πρωτέα, του Τρίτωνα, όλα συνδεδεμένα με το νερό.

Τρίτη, 21 Ιουνίου 2016

Ο … άγιος Θωμάς





Μια φορά και έναν καιρό, ήταν ένα παιδί, ο Θωμάς. Καμιά φορά τα παιδιά βγάζουν μία ξεχωριστή περηφάνεια, μία απείθεια, μία ιδιαίτερη φάση ότι «εγώ κάποιος είμαι και όλοι οι άλλοι είναι κάτω από μένα» που ωστόσο δεν το κάνουν συνειδητά από κακία, απλά είναι ένα ψυχολογικό επιπρόσθετο, μία εγωιστική αντίδραση που βγαίνει σε πολλούς ανθρώπους.

Τρίτη, 26 Απριλίου 2016

Το μαγεμένο Βασίλειο (8 μέρη)






Μια φορά και έναν καιρό ήταν μία ευτυχισμένη πολιτεία. Η Βασίλισσα ήταν σοφή, μιλούσε με τη Μεγάλη Μητέρα και μπορούσε να θεραπεύει όλες τις ασθένειες και ο κόσμος ζούσε ειρηνικά, ευχαριστημένος από αυτό που είχε και τότε δεν υπήρχαν πλούσιοι και φτωχοί, αλλά όλοι ήταν το ίδιο. Θεωρούσαν αυτονόητη υποχρέωσή τους εάν είχαν δύο κουβέρτες και ο γείτονας τους καμία, ότι έπρεπε να του δώσουν τη μία. Τα σπίτια φτάναν για όλους, γιατί θεωρούσαν αμαρτία ένα σπίτι να μένει κενό, τη στιγμή που μία οικογένεια δεν είχε σπίτι. Η Μητέρα Φύση έδινε απλόχερα τα δώρα της χωρίς να κοπιάζουν οι άνθρωποι, έτσι το φαγητό πάντα ήταν άφθονο, έφτανε για όλους, καταπράσινα χωράφια και λιβάδια για τους ανθρώπους και μεγάλα δάση με αειθαλή και φυλλοβόλα δέντρα για τα πολυάριθμα ζώα τριγύριζαν τη πολιτεία.

Τρίτη, 19 Απριλίου 2016

Από το «μαμά» στο «ρε μάνα»







Όλα ξεκίνησαν ξαφνικά, μια συνηθισμένη μέρα όταν άνοιξα την πόρτα του δωματίου του δωδεκάχρονου γιού μου.
-«Ομορφιά μου, ξύπνα. Είναι 7.30, θα αργήσεις»
-«Άσε μας ρε μάνα πρωί-πρωί» ακούστηκε μια φωνή να λέει κάτω από τα σκεπάσματα.


Δευτέρα, 11 Απριλίου 2016

Ιβάν






Ο Ιβάν, ένας από τους μεγαλύτερους εμπόρους μιας ρώσικης κωμόπολης, με μεγάλη του χαρά είδε μία σκυλίτσα να έχει κουλουριαστεί το πρωί στο παχύ χαλί της εισόδου του. Σιγά σιγά τη πλησίασε και μόλις έφτασε σε απόσταση … βολής της έδωσε μια κλωτσιά με όλη του τη δύναμη! Η σκυλίτσα ουρλιάζοντας σπαρακτικά απομακρύνθηκε κουτσαίνοντας. Οι γείτονες βγήκαν στις πόρτες τους. Οι περισσότεροι χάζευαν με αδιαφορία το θέαμα, άλλοι θα ήθελαν κάτι να πουν αλλά προτιμήσανε τη σιωπή.

Τρίτη, 5 Απριλίου 2016

Η σωματική έκφραση






Χωρίς σωματική έκφραση το μυαλό των μαθητών ναρκώνεται «Αυτό που συμβαίνει είναι ότι μεγαλώνοντας τα παιδιά τα εκπαιδεύουμε προοδευτικά από τη μέση και πάνω. Επικεντρώνουμε στο κεφάλι τους. Και ελαφρώς προς τη μία μεριά, την αριστερή, δηλαδή καλλιεργούμε τη λογική (αναλυτική σκέψη, γλώσσα, μαθηματικά και φυσικές επιστήμες). Δεν υπάρχει ούτε ένα εκπαιδευτικό σύστημα στον πλανήτη που να διδάσκει καθημερινά π.χ χορό στα παιδιά με τον τρόπο που διδάσκονται τα μαθηματικά. Γιατί; Γιατί όχι; Όλοι έχουμε σώματα. Δεν έχουμε;» ( Κεν Ρόμπινσον)

Η όμορφη μέρα





- Άγγελε, πιστεύω ότι η δοκιμασία που έπρεπε να περάσουμε σαν Ελλάδα, αναφέρομαι σε αυτή την οικονομική κρίση που βιώσαμε, ήταν απλά μία ενορχηστρωμένη επίθεση του συστήματος. Θα μπορούσε άνετα να γίνει στη Γερμανία, ή σε οποιαδήποτε χώρα του κόσμου. Είναι γελοίο ένα παγκόσμιο οικονομικό διεφθαρμένο σύστημα, να μας τιμωρεί, τη στιγμή που κάναμε ακριβώς ότι μας έλεγε. Φαντάζομαι την εικόνα σαν να είναι ένας μισότρελος άνθρωπος που άλλες μέρες χαϊδεύει και άλλες τιμωρεί τον πιστό του σκύλο…. Για εμάς τι βλέπεις να είναι η επόμενη μέρα;

Τρίτη, 22 Μαρτίου 2016

Η απώλεια της ανάγκης





-Άγγελε, έχω καταλάβει πια ότι από αυτούς που βλέπουμε στη τηλεόραση ότι υποτίθεται μας κυβερνούν, δεν έχω να περιμένω και πολλά πράγματα. Κάτι μέσα μου λέει ότι ένα σπουδαίο γεγονός πρόκειται να συμβεί, αλλά πάλι την επόμενη ημέρα το όνειρο χάνεται. Καταλαβαίνω ότι ο τρόπος της οικονομίας μας, δεν πάει άλλο. Τελείωσε κάπου εδώ. Είναι απαράδεκτο πια να μας κυβερνάει το χρήμα, όλη αυτή η μιζέρια, η απαγόρευση, η βαναυσότητα, η εγκληματικότητα, θέλουμε την επόμενη μέρα να έρθει, για πες μου κάτι για αυτό.

Τρίτη, 15 Μαρτίου 2016

Τα μη λαμπερά παιδιά





«Τα παιδιά τα οποία έχουν την μεγαλύτερη ανάγκη για αγάπη είναι αυτά που την ζητάνε με τον λιγότερο αγαπησιάρικο τρόπο».

Ας μην το ξεχνάμε αυτό, εμείς οι εκπαιδευτικοί λοιπόν, όταν κάποια παιδιά μας σπάνε τα νεύρα, όταν κάνουν φασαρία, όταν δεν μας προσέχουν, όταν δεν έχουν πρόοδο, όταν γενικά μας κάνουν τη ζωή δύσκολη. Λίγη προσοχή ζητάνε και συνήθως αντί να τους την δώσουμε, τους την στερούμε ως τιμωρία. Τουλάχιστον ας τους μάθουμε να ζητάνε την προσοχή με πιο όμορφο τρόπο. Αυτό που έχει μεγαλύτερη αξία δεν είναι να αγαπάμε κάποια παιδιά που είναι έτσι και αλλιώς αξιαγάπητα αλλά εκείνα που δεν έχουν αυτή την λάμψη. Τότε είναι πολύ πιθανό αυτά τα παιδιά να μας εκπλήξουν με την μεταμόρφωσή τους και με την ανταπόδοση της αγάπης που τους δείξαμε.

Τρίτη, 26 Ιανουαρίου 2016

Η περίπτωση της Χούλια Κάρβες





Ο γιατρός Ιγνάτιο Ρόχας, άκουσε ένα σιγανό χτύπημα στη πόρτα του. Ήταν τόσο ανεπαίσθητο που πίστεψε ότι ήταν ένα τυχαίο χτύπημα του αέρα. Ξανάκουσε το χτύπημα, διπλό αυτή τη φορά…. Σηκώθηκε παραξενεμένος: «Ποιος μπορεί να είναι τέτοια ώρα μέσα στη νύχτα;»

Τρίτη, 19 Ιανουαρίου 2016

Οι μαθητές πιο πολύ παιδεύονται παρά εκπαιδεύονται





Δεν χαίρονται στο μάθημα
Όσοι από εσάς είστε εκπαιδευτικοί δοκιμάστε να κάνετε την εξής έρευνα μέσα στην τάξη σας: Ρωτήστε τους μαθητές σας α) να βαθμολογήσουν τη χαρά που παίρνουν κατά τη διάρκεια του μαθήματος και β) τι τους κάνει να χαίρονται στο μάθημα.

Δνείστερος





Θα μπορούσε να διηγείται ο καταγόμενος από τη Γρανίτσα, τότε Ταγματάρχης Κωνσταντίνου Ιωάννης, από τις επιχειρήσεις στην Ουκρανία το 1919 :

Μπροστά μας ο Δνείστερος, σύνορο Ρωσίας και Βεσσαραβίας. Από τα χιόνια που έλιωναν, πλημμυρισμένος…. Μία πλωτή γέφυρα που φτιάξαν Γάλλοι και Πολωνοί μηχανικοί, κρατούσε ακόμα…. Μπορεί να πνιγόμασταν αν προχωρούσαμε, αν μέναμε θα μας αιχμαλωτίζαν οι Μπολσεβίκοι, έπρεπε να προχωρήσουμε…..